ફઝાઇલે-આમાલ – ૩૯

હઝરત અલી ઇબ્ને મઅબદ (રહ.) કા કિરાયાકે મકાનસે તહરીરકો ખુશ્ક કરના

અલી ઈબ્ને મઅબદ (રહ.) એક મુહદ્દિષ હૈ. ફરમાતે હૈ, મેં એક કિરાયાકે મકાનમેં રહતા થા.

એક મરતબા મેંને કુછ લિખ્ખા ઔર ઉસકો ખુશ્ક કરનેકે લિએ મિટ્ટીકી ઝરૂરત હૂઈ. કચ્ચી દીવાર થી. મુઝે ખ્યાલ આયા કે ઉસ પરસે ઝરા સી ખુરચકે તહરીર પર ડાલ લૂં ફિર ખ્યાલ આયા કે મકાન કિરાયાકા હે, (જો રહનેકે વાસ્તે કિરાયા પર લિયા ગયાં, ન મિટ્ટી લેનેકે વાસ્તે) મગર સાથે હી યહ ખ્યાલ આયા કે ઈતની ઝરા સી મિટ્ટીમેં ક્યા મુંઝાઈકા હે, મામૂલી ચીઝ હે.

મેંને મિટ્ટી લે લી ઔર રાતકો ખ્વાબમેં દેખા કે એક સાહિબ ખળે હૈં, જો યહ ફરમા રહે હૈં કે કલ કિયામતકો માલૂમ હોગા યહ કેહના કે ”મામૂલી મિટ્ટી યા ચીઝ હે?”

ફાયદા: ‘કલ મા’લૂમ હોગા’કા બ-ઝાહિર મતલબ યહ હે કે તકવાકે દરજાત બહુત ઝિયાદા હૈ. કમાલે દરજા પહ યકીનન્ થા કે ઉસસે ભી ઈતિરાઝ કિયા જાતા, અગરચે ઉર્ફન મા/મૂલી ચીઝ શુમાર હોનેસે જવાઝકી હદમેં થા.

હઝરત અલી (રદિ.) કા એક કબર પર ગુઝર

કૂમૈલ (રદિ) એક શખ્સ હૈ. કેહતે હૈં કે મેં હઝરત અલી કરૅમલ્લાહુ વજૂહહૂકે સાથે એક મરતબા જા રહા થા. વહ જંગલમેં પહુંચે. ફિર એક મકબરાકી તરફ મુતવજૂજેહ હૂએ ઔર કરમાયા:

અય મબરાવાલો! અયં બોસીદ્ગીવાલો! અય વશત ઔર તન્હાઈવાલો! કયા ખબર હે? ક્યા હાલ હે?

ફિર ઈરશાદ ફરમાયા કે હમારી ખબર તો યહ હે કે તુમ્હારે બા’દ અમવાલ તકસીમ હો ગએ, અવલાદેં યતીમ હો ગઈ, બીવિયોને દૂસરે ખાવિંદ કર લિએ. યહ તો હમારી ખબર હે. કુછ અપની તો કહો!

ઉસકે બાદ મેરી તરફ મુતવજૂજેહ હો કર ફરમાયાઃ કૂમૈલ! અગર ઉન લોગોંકો બોલનેકી ઈજાઝત હોતી ઔર યહ બોલ સકતે તો યહ લોગ જવાબમેં યહ કેહતે કે બેહતરીન તોશા તકવા હૈ.

યહ ફરમાયા ઔર ફિર રોને લગે ઔર ફરમાયાઃ એ કૂમૈલ! કબર અમલકા સન્દૂક હે ઔર મૌતકે વકત બાત માલૂમ હો જાતી હે,

ફાઈદાઃ યા’ની આદમી જો કુછ અચ્છા યા બુરા કામ કરતા હે વહ ઉસકી કબમેં મહફૂઝ રહતા હે, જેસા કે સંદૂકમેં.

મુતઅદ્દદ અહાદીષમેં યહ મઝમૂન વારિદ હુવા હે કે નેક આમાલ અછછે આદમીકી સૂરતમેં હોતે હૈં, જો મય્યિતકે જી બેહલાને ઔર ઉન્સ પેદા કરનેકે લિએ રહતા હે ઔર ઉસકી દિલદારી કરતા હે ઔર બુરે આમાલ બુરી સૂરતમેં બદબૂદાર બન કર આતે હૈં, જો ઔર ભી અઝિય્યતકા સબબ હોતા હે.

એક હદીષમેં વારિદ હે કે આદમીકે સાથે તીને ચીઝે કબર તક જાતી હૈં : ઉસકા માલ, (જૈસા કે અરબમેં દસ્તૂર થા,) ઉસકે રિશ્તેદાર ઔર ઉસકે આ’માલ. દો ચીઝે માલ ઔર રિશ્તેદાર દફન કરકે વાપસ આ જાતે હૈં. અમલ ઉસકે સાથ રહ જાતા હે.

હુઝૂરે અકૂદસ સલ્લલ્લાહુ અલયહિ વ સલ્લમને એક મરતબા સહાબા (રદિ.)સે ઈરશાદ ફરમાયા કે તુમ્હેં માલૂમ હે કે તુમ્હારી મિષાલ ઔર તુમ્હારે અહલો-અયાલ ઔર માલો-આમાલકી મિષાલ કયા હે?

સહાબા (રદિ)કે દરયાફત ફરમાને પર હુઝૂર સલ્લલ્લાહુ અલયહિ વ સલ્લમને ઈરશાદ ફરમાયા કે ઉસકી મિષાલ એસી હે જૈસે એક શખ્સકે તીન ભાઈ હોં ઔર વહ મરને લગે. ઉસ વકૃત એક ભાઈકો વહ બુલાએ ઔર પૂછે કે ભાઈ! તુઝે મેરા હાલ માલૂમ હે કે મુઝ પર કયા ગુઝર રહી હે? ઈસ વકૃત તૂ મેરી ક્યા મદદ કરેગા? વહ જવાબ દેતા હે કે તેરી તીમારદારી કરૂંગા, ઈલાજ કરૂગા, હર કિસમકી ખિદમત કરૂંગા. જબ તૂ મર જાએગા તો નહલાઉંગા, કફન પેહનાઉંગા ઔર કાંધે પર ઉઠા કર લે જાઉંગા ઔર દફનકે બા’દ તેરા ઝિક્રે ખૈર કરૂંગા. હુઝૂર સલ્લલ્લાહુ અલયહિ વ સલ્લમને ફરમાયા, યહ ભાઈ તો અહલો-અયાલ હૈ.

ફિર વહ દૂસરે ભાઈસે યહી સવાલ કરતા હૈ, વહ કેહતા હે કે મેરા-તેરા વાસ્તા ઝિંદગીકા હે. જબ તૂ મર જાએગા તો મેં દૂસરી જગા ચલા જાઉંગા, યહ ભાઈ માલ હે.

ફિર વહ તીસરે ભાઈકો બુલા કર પૂછતા હે. વહ કેહતા હે કે મેં કબરમેં તેરા સાથી હું વહશતકી જગા તેરા દિલ બેહલાનેવાલા હું જબ તેરા હિસાબ-કિતાબ હોને લગે તો નેકિયોંકે પલળેમેં બેઠ કર ઉસકો ઝુકાઉંગા, યહ ભાઈ અમલ હે.

હુઝર સલ્લાહુ અલયહિ વ સલ્લમને ફરમાયા; અબ બતલાઓ, કોનસા ભાઈ કારઆમદ્દ હુવા? સહાબા (રદિ)ને અર્ઝ કિયા, યા રસૂલલ્લાહ! સલ્લલ્લાહુ અલયહિ વ સલ્લમ યહ ભાઈ કારઆમદ્ હે.પેહલે દો તો બેફાઈદા હી રહે.